O top 13 de Rita Azevedo Gomes

Solicitámoslle a Rita Azevedo Gomes, autora das marabillosas Correspondencias e A vinganza dunha muller, unha listaxe coas dez obras da historia do cinema que a marcaron especialmente. Ela respóndenos con 13 propostas para descubrir e gozar.

  • Cuentos de Tokio (Tokyo Monogatari, Yasujiro Ozu, 1953)

  • Charulata (Satyajit Ray, 1964)

  • Novgorodtsy (Boris Barnet, 1943)

  • El diablo dijo no (Heaven Can Wait, Ernst Lubitsch, 1943)

  • El fantasma y la señora Muir (The Ghost and Mrs. Muir, Joseph L. Mankiewicz, 1947)

  • El río (The River, Jean Renoir, 1951)


  • Pobre amor (True Heart Susy, D. W. Griffith, 1919)

  • Gertrud (Carl-Theodor Dreyer, 1964)

  • Saraband (Ingmar Bergman, 2003)


  • Las dos inglesas y el amor (Les deux anglaises et le continent, François Truffaut, 1971)

  • Esplendor en la hierba (Splendor in the Grass, Elia Kazan, 1961)

  • Eika Katappa (Werner Schroeter, 1969)


  • El delator (The Informer, John Ford, 1935)

  • Il tempo si è fermato (Ermanno Olmi, 1959)

Outras novas

  • Iniciamos a publicación das notas de produción que percorren o apaixonante proceso creativo que deu lugar a O león dorme esta noite. Para comezar Suwa rememora, non sen certa emoción, o encontro co seu admirado Jean-Pierre Léaud.

  • Agora, Abrir puertas y ventanas revélase como algo aínda máis significativo que no momento da súa estrea mundial: película intimista pero non pechada sobre si mesma, tráta á vez da culminación dun certo novo cinema arxentino —con todos os matices e diferenzas, o que vai de Lisandro Alonso a Matías Piñeiro, de Lucrecia Martel a Celina Murga— e da súa apertura cara a outros horizontes.