«Creo que estamos esquecendo o noso lado irracional»

Compartimos a impresionante entrevista realizada por Alberto Lechuga e Daniel de Partearroyo á gran directora lisboeta Rita Azevedo Gomes, na que ademais de analizar o proceso creativo d'A portuguesa, rememóranse os anos de formación e aprendizaxe da cineasta.

Alberto Lechuga | Daniel de Partearroyo

«Creo que estamos esquecendo o noso lado irracional. Eu son moi intuitiva; gústame deixar que agrome o irracional na escena. Por moito que teña pensado, ou reflexionado, finalmente é a intuición o que me guía. E gústame explorar que é posíbel dentro do irreal.

 

(...) Todo é composición! Todo o que hai un filme é composición, é como unha música. Para conseguir unha certa variedade ou unha suxestión de verdade, tes que compoñer como se fose unha escritura cinematográfica. Partindo deste presuposto, todo o que inclúes na imaxe é unha composición: os personaxes, os actores, o vestiario, a luz, o movemento, as cores.

(...) Manoel de Oliveira non era o meu mestre: era o meu amigo. Con el non se falaba de cinema, facíalo. Eu estaba alí para absorber todo (...). É fantástico estar ao servizo de alguén con quen te identificas tanto e ao que queres axudar honestamnte. Manoel de Oliveira, João Benard da Costa, toda esta xente xa partiu. Agora tócanos devolver o que recibimos.

Consulta a entrevista completa en SoFilms, abril 2019, #60

Outras novas

  • O verso que dá título a Con el viento procede dun fermosísimo poema do gran cineasta iraniano Abbas Kiarostami. Ao igual que lle sucedeu a François Truffaut na elección do título de'Os 400 golpes, foron moitas as opcións baralladas por Meritxell Colell durante o proceso creativo. Aquí vos deixamos con parte do proceso que levou do inicial Tierras de soledad a Con el viento.

  • Agora, Abrir puertas y ventanas revélase como algo aínda máis significativo que no momento da súa estrea mundial: película intimista pero non pechada sobre si mesma, tráta á vez da culminación dun certo novo cinema arxentino —con todos os matices e diferenzas, o que vai de Lisandro Alonso a Matías Piñeiro, de Lucrecia Martel a Celina Murga— e da súa apertura cara a outros horizontes.